Nasıl bi şey bu anlatamam yani olur denesem ama ne gerek var kimsenin gözü benim ki kadar parlamayacaksa nefesi kesilirmişçesine koşmayacaksa aklına düştüğünde ne gerek var ki bunun ne demek olduğunu anlatmaya… Çok sıcakta bir bardak su istemek gibi acıktığında bir pide hayal etmek gibi. ..olsaydı yeseydik gelseydi göreydik denilen tüm şeylerin hissetirdiği ruh hali işte… Canımın Edirne çekmesi.. kimi zaman hüzünlenince kimi zaman da zevkten dört köşeyken şöyle bir Edirne olsa demem…

Meriç’te yürümenin zevkini yaşamak hafta içi bir sonbahar gününde işte tam da bu dediğim bir saatte Meriç’te bir  başına kalmak… istesen de olmaz kimse zaten… Bir cami bahçesinde ne kadar oturabilirsiniz ne zaman sonra sıkılırsınız bilmem Darülhadis’te ise günler geçirebilir herkes dön dolaş o ufacık bahçede açılırsa önüne bir yol yürürde gider nerelere…Üç Şerefeli, camilerin en eskisi nasıl bir dostsun sen kucağın hep açık … Canın Edirne çekmesi böyle bi şey bir camide saatlerce ağlamak kimse gelmeden belki sadece bir imamın şahitliği kul olarak… Sohbet etmektir canın Edirne çekmesi ama ne sohbet ne gülmek ne anlatmak hiç bitmesin vakit demek canın Edirne çekmesi… Karda okulların tatil olmaması  , gerçekten sevdiğin birilerinin olduğuna inanmak….Gece yarılarına kadar hiç korkmadan sokaklarda olmak  soğuğunda donmak canın Edirne çekmesi  Darülşifa’da sıcak bir çay içmek… Başkası için dert çekmek canın Edirne çekmesi bir başkası için de uykusuz kalabilmek daha cesur olmak daha keskin olmak belki de canın Edirne çekmesi… Aklına düşmesi, düşlere dönüşmesi canın Edirne çekmesi….