Posted by: nursensenturk on: 24 Kasım, 2008
Öğrenim hayatımda Yahya Kemal Beyatlı Lisesi’nin yeri çok büyük. Lise anılarımdan eğlenceli bir film, macera dolu bir kitap olabilir. Dün gibi aklımda olan bu anılarda akla hayale sığmayacak cesaret öyküleri var. Çok konuşan, çok konuşturan, çok gülen ama bir o kadar da okulu seven biriydim. Okuldan kaçma diye birşeye gerek yoktu zira okul çok daha cazipti. Arkadaş sohbetlerinde kahkahalarla anlatılan nice anıdan ziyade başka birşeyi yazıcam şimdi.
Bugün öğretmenler günü. 100 metre uzaktan görünce bile hazırola geçtiğim okul müdürüm Cengiz Hoca’yı aradım biraz önce. 10 yıl öncesine gittim. Sesim çıkmadı, heyecan bastı telefonda bile ne tesirmiş!!! Hangi hocalar orada, hangileri emekli oldu soramadım. Mutlaka uğra. Vefasızlık yapmayın dedi sitemkar bir ses tonuyla.
İlkokul, orta okul, lise, üniversite, dersane hocalarım… Hepsine selam olsun
1 Aralık, 2008 10:38 pm
Hala öğretmenini arayabiliyor olmak, gerçekten çok büyük bir inceliğin göstergesi. Ne mutlu size!